Wartosciowe artykuly w internecie za darmo

Punktem zwrotnym w dziedzinie silników diesla do samochodów osobowych jest wprowadzenie wtrysku bezpośredniego.Obecnie, silniki ,których wtrysk następuje do komory spalania umieszczonej w tłoku mają podwyższoną sprawność i dzięki temu są bardziej ekonomiczne niż silniki o wtrysku pośrednim. Wadą spalania nie w komorze wstępnej
jest wyższy poziom hałasu i problem zanieczyszczenia środowiska. Wady te udało się usunąć po wprowadzeniu wysokich ciśnień wtrysku, elektronicznych układów sterowania i wtrysku wstępnego. Początkowo wtrysk bezpośredni zamontowano w modelu Fiat Croma TDI w 1988 r., jednak wynalazek ten rozpropagował Volkswagen.

Pierwszy silnik diesla VW TDI z wtryskiem bezpośrednim i w pełni elektronicznym sterowaniem został przedstawiony publicznie na IAA we Frankfurcie w 1989 r. Jednostka TDI zapowiadał wtedy prawdziwą rewolucję w schemacie silników diesla. Mogła ona dokonać się jednak tylko dlatego, że również inni producenci zaczeli produkcję takich roziązań. Wszyscy oni dołożyli się do powstania całkiem nowego wizerunku silnika wysokoprężnego: kiedyś mozolny hałaśliwy i twardo pracujący – dziś jest żwawy,komfortowy i bardzo ekonomiczny.

Na początku, bezpośredni wtrysk był uruchamiany przez pompę rozdzielaczową.Umożliwiło to uzyskanie z turbodiesli powiększenie mocy (wciąż jednak przy tej samej pojemności silniki benzynowe były mocniejsze) i obniżenie spalania; pozostał jednak charakterystyczny dla diesli odgłos klekotania.Prawdziwy zwrot dokonał się pod koniec lat 90.,a to za sprawą nowych technik wtryskowych. W 1990 r. zapoczątkowano etap przemysłowego wdrażania układu Unijet – pierwszej odmiany Common Rail, opracowanego przez Magneti Marelli, Centrum Badawcze Fiata i Elasis. Faza ta zakończyła się w 1994 r., kiedy w Fiat Auto wybrano partnera mającego największe doświadczenie w dziedzinie systemów wtryskowych do silników Diesla (nie rozwiązanym problemem były tolerancje wykonania wtryskiwaczy).

Patent został oddany firmie Robert Bosch, w celu udoskonalenia prac rozwojowych i wdrożenia do produkcji przemysłowej. Przejmując prawa produkcji Bosch nadał nowemu rozwiązaniu,
zaczerpniętą z języka angielskiego, nazwę Common Rail.Co można przetłumaczyć jako wspólną szynę, listwę (rail = szyna). Firmy wdrażające to rozwiązanie nazywają je różnie, np. Peugeot posługuje się literami HDi (skrót od High pres-sure Direct injection), czyli wysokociśnieniowe regulowanie wtryskiem, a Mercedes – CDI (Com-mon-rail Direct-Injection). W ten sposób, w dziewięć lat od premiery Fiata Croma TDI, w październiku 1997 r. trafił na rynek samochód Alfa 156 JTD,zamontowany w turbodiesel 1.9 JTD 8V Unijet o mocy 105 KM, zapewniający nieosiągalne dotąd rezultaty. Prawdziwą rewolucją był stosowany w nim system zasilania typu Common Rail. Dzięki licznym zaletom układ ten szybko zdobył uznanie większości producentów samochodów i wkrótce po swojej premierze trafił do innych samochodów (m.in. modeli Mercedes-Benz książka, Peugeot, Renault, Opel, Ford).Obecnie z tego rozwiązania korzystają prawie wszyscy producenci samochodów, poza nielicznymi wyjątkami np. Volkswagena,który postanowił stworzyć w 1998 r. alternatywny system wtryskowy występujący pod nazwą PDS (niem. Pumpe-D

Comments are closed.